رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

باطن تو کی کند با مرکب شاهان سفر / تا نگردد رای تو بر مرکب همت سوار؟
پای بر دنیا نه و بر دوز چشم از نام و ننگ / دست در عقبی زن و بربند راه فخر و عار
گر چو بو دردات باید تاجداری روز حشر / باش چون منصور حلاج انتظار تاج دار
سر جمله بدانید که در عالم پاداش / آنها که درین راه بدادیم بدیدیم‌
ما را همه مقصود ببخشایش حق بود / المنّة للَّه که بمقصود رسیدیم.