رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آن را که وصال یار دلبر باید / از خویشتنش فراق یکسر باید.
بس که اندر عشق تو من گرد سر برگشته‌ام / بی‌تو ای چشم و چراغم چون چراغی گشته‌ام‌
بس که دیرا دیر و زودا زود و بی گاه و بگاه / بر سر کویت سلامی کرده و بگذشته‌ام.