رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

زان گونه شرابها که او پنهان داد / یک ذره بصد هزار جان نتوان داد.
ای ماه برآمدی و تابان گشتی / گرد فلک خویش خرامان گشتی!
چون دانستی برابر جان گشتی / ناگاه فرو شدی و پنهان گشتی!