رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ما را ز جهانیان شماری دگر است / در سر بجز از باده خماری دگر است!
گر حضرت لطفش را اغیار بکارستی / عشاق جمالش را امید وصالستی‌
ممکن شودی جستن گر روی طلب بودی / معلوم شدی آخر گر روی سؤالستی‌