رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای شاخ امید وصل عاشق ببرآ / ای ماه زبرج بیوفایی بدرآ
ای صبح وصال دوست یک روز برآ / ای تیره شب فراق یک ره بسرآ
بیزار شو از خود که زیان تو تویی / کم گو ز ستاره کاسمان تو تویی.
اهوی هواها لمن قد کان ساکنها / و لیس فی الدار لی همّ و لا وطر.