رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آن دل که تو دیدی همه دیگرگون شد / و آن حوض پر آب ما همه پر خون شد
و آن باغ پر از نعمت چون هامون شد / و آن آب روان زباغ ما بیرون شد.