رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گفتم کجات جویم ای ماه دلستان / گفتا قرارگاه منست جان دوستان
گفتم قرارگاهت در جان چرا کنی / گفتا که تا نیابد از من کسی نشان‌
گفتم که رهنمون رهی باش پیش خویش / گفتا ز چپ و راست تو بنگر بکشتگان
پویان و دوان‌اند غریوان بجهان / در صومعه کوهان در غار بیابان‌
یکسر همه محواند بدریای تفکر / بر خوانده بخود بر همه لاخان و لامان
انّ آثارنا تدل علینا / فانظروا بعدنا الی الآثار