رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

جوینده توهم چو تو فردی باید / آزاد زهر علّت و دردی باید.
گر ز چاه جاه خواهی تا برائی مردوار / چنگ در زنجیر گوهردار عنبر بار زن‌
نحن اذا فی الجفاء مثلهم / اذا هجرنا هم کما هجروا
ما را همه مقصود ببخشایش حق بود / المنة للَّه که بمقصود رسیدیم‌