رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ملیک قادر مولی الموالی / عظیم ماجد فرد التّعالی‌
قریب من جنان العبد دان / بعید عن مطار الوهم عال‌
جلیل جلّ عن مثل و شبه / عزیز عزّ عن عمّ و خال‌
گر حضرت لطفش را اغیار بکارستی / عشّاق جمالش را امّید وصالستی‌
ممکن شودی جستن گر روی طلب بودی / معلوم شدی آخر گر روی سؤالستی‌
اندر دل من بدین عیانی که تویی / و از دیده من بدین نهانی که تویی‌
وصّاف ترا وصف نداند کردن / تو خود بصفات خود چنانی که تویی‌
در شهر، دلم بدان گراید صنما / کو، قصّه عشق تو سراید صنما
انا معیوب و ربّی طاهر / و علی الطّاهر من عیبی دلیل‌