رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ابلیس گشاده بود در وسوسه دست / فضل ازلی در آمد ابلیس بجست‌
پیوند کنی با صنمی مشکین خال / آن گه جویی تو عافیت اینت محال
اجد الملامة فی هواک لذیذة / حبّا لذکرک فلیلمنی اللوم‌
عشق چنان روی، تاج باشد بر سر / ور چه ازو صد هزار درد سر آید
من دل بکسی دهم که او جان ارزد / ور جان ببرد هزار چندان ارزد