رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گفتا که مرو بغربت و می‌بارید / از نرگس تر بلاله بر مروارید
از هجر تو چیست جز ملامت ما را / کردست درین شهر علامت ما را
با هجر تو کی بود سلامت ما را / بنمود فراق تو قیامت ما را
آن شب که من از فراق تو خون گریم / باری بنظاره آی تا چون گریم‌
هر لحظه هزار قطره افزون گریم / هر قطره بنوحه‌ای دگرگون گریم