رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

و سنا برق نفی عنّی الکری / لم یزل یلمع لی من ذی طوی‌
منزل سلمی به نازلة / طیّب السّاحة معمور الفنا
مرا تا باشد این درد نهانی / ترا جویم که درمانم تو دانی‌
تسلّی باخری غیرها فاذا التی / تسلّی بها تغری بلیلی و لا تسلی‌
آمد بر من کارد کشیده بر من / گفتا که درین شهر تو باشی یا من؟