رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شب رفت تو ای صبح بیکبار بدم / تا کی ز صفات آدمی و آدم‌
پنداشتمت که تو مرا یک تنه‌ای / کی دانستم که آشنای همه‌ای‌