رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بر بندم هر دو چشم و نگشایم نیز / تا روز زیارت تو ای یار عزیز
فبح باسم من تهوی و دعنی من الکنی / فلا خیر فی اللذات من بعد ما ستر
چون شفای دلربای از خستگی و درد تست / خسته را مرهم مساز و درد را درمان مکن
لم اسلم النّفس للاسقام تتلفها / الّا لعلمی بانّ الوصل یحییها
نفس المحبّ علی الاسقام صابرة / لعلّ مسقمها یوما یداویها
تقدّس ان یکون له نظیر / تعالی ان یظنّ و ان یقالا