رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

زان پیش که خواستی منت خواسته‌ام / عالم ز برای تو بیاراسته‌ام‌
در شهر مرا هزار عاشق بیش اند / تو شاد بزی که من ترا خاسته‌ام‌
کان لی مشرب یصفوا برؤیتکم / فکدّرته ید الایّام حین صفا
تشاغلتم عنا بصحبة غیرنا / و اظهرتم الهجران ما هکذا کنّا
و اقسمتم ان لا تحولوا عن الهوی / بلی و حیاة الحبّ حلتم و ما حلنا
لیالی بتنا نجتنی من ثمارکم / فقلبی الی تلک اللّیالی قد حنّا
مرا تا باشد این درد نهانی / ترا جویم که درمانم تو دانی‌