بهر کویی مرا تا کی دوانی / زهر زهری مرا تا کی چشانی
برود اندازی اوّل تو رهی را / پس آن گه بربر دشمن نشانی
و زان پس افکنی او را بغربت / بمزدوری شعیب و بشبانی
شبانی را کجا آن قدر باشد / که تو بی واسطه وی را بخوانی
پس او را اوری بر طور سینا / هزاران تو سخن با وی برانی
و گر گوید زتو دیدار خواهم / جواب آید که موسی لن ترانی
و اذا الحبیب اتی بذنب واحد / جاءت محاسنه بالف شفیع
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
