رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نام تو شنید بنده دل داد بتو / چون دید رخ تو جان فرستاد بتو
و لو بید الحبیب سقیت سمّا / لکان السم من یده یطیب‌
دشنام تو ای دوست مرا مدح و ثناست / جور تو مرا عدل و جفای تو وفاست‌