اتانی هواها قبل ان اعرف الهوی / فصادف قلبا فارغا فتمکّنا
تا کی از دار الغروری سوختن دار السرور / تا کی از دار الفراری ساختن دار القرار
ای خداوندان مال الاعتبار الاعتبار / وی خداوندان قال الاعتذار الاعتذار
پیش از آن کین جان عذرآور فروماند ز نطق / پیش از آن کین چشم عبرت‌بین فروماند ز کار
احلام نوم او کظلّ زائل / انّ اللبیب بمثلها لا یخدع
اگر در قصر مشتاقان ترا یک روز بارستی / ترا با اندهان عشق این جادو چه کارستی
و گر رنگی ز گلزار حدیث او ببینی تو / بچشم تو همه گلها که در باغست خارستی
غم کی خورد او که شادمانیش تویی / یا کی مرد او که زندگانیش تویی
روضه روح من رضای تو باد / قبله‌گاهم در سرای تو باد
سرمه دیده جهان بینم / تا بود گرد خاک پای تو باد
گر همه رای تو فناء منست / کار من بر مراد رای تو باد
شد دلم ذرّه وار در هوست / دائم این ذرّه در هوای تو باد