رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هواک سمیر قلبی المستطار / و ذکرک فی مجاری السرّ جار
و کنت ملکت فی امری اختیارا / فحکمک فی الهوی سلب اختیاری‌
ای مونس دیده با ضمیرم یاری / اندر دل من نشسته بیداری‌
گر باد گری قرار گیرد دل من / از جان خودش مباد برخورداری
سر سروران بسته دام تو / دل دلبران دفتر نام تو
بیک دم دو صد جان آزاد را / کند بنده یک دانه از دام تو
بسا عقل آسوده دل را که کرد / سراسیمه یک قطره از جام تو