رشیدالدین میبدی › قال الحمیدى یعنى الصّ| ” میراث‌دار ادب پارسی “

۴ - قال الحمیدى: یعنى الصّعر، النوبة الثالثة
ار دستت از آتش بود / ما را ز گل مفرش بود
هر چه از تو آید خوش بود / خواهی شفا خواهی الم‌
اندرین عالم غریبی زان همی گردی ملول / تا ارحنا یا بلالت گفت باید بر ملا
آن کس که هزار عالم از رنگ نگاشت / رنگ من و تو کجا خرد ای ناداشت‌
بر آتش عشق جان همی عود کنم / جان بنده تو نه من همی جود کنم‌
چون پاک بسوخت عشق تو جان رهی / صد جان دگر بحیله موجود کنم‌