رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نام تو بصد معنی نقاش نگارند / بر یاد تو و نام تو می‌جان بسپارند
چون دانستی که نیست مهر تو درست / چند نیّت هواء ما نبایستی جست‌
ور سعادت ازلی دریابم / این درد پسندیدم‌
ور دیده من روزی بر تو آید / آن محنت همه دولت انگاریدم.
بر بندم چشم خویش نگشایم نیز / تا روز زیارت تو ای یار عزیز
همه تنم دل گردد چو با تو راز کنم / همه جمال تو بینم چو دیده باز کنم‌
ان تذکّرته فکلّی قلوب / و ان تأمّلته فکلّی عیون
آن مقام اهل تلوین است و این مقام ارباب تمکین. / قوله تعالی: فَأَوْحی‌ إِلی‌ عَبْدِهِ ما أَوْحی‌