رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دور باش از صحبت خودپرور عادت‌پرست / بوسه بر خاک کف پای ز خود بیزار زن‌
خورشید تویی بذره من مانندم / چون ذره بخورشید همی بینندم‌
طوبی کسی را که این سه کرامت با نهاد او موافقت نماید. / عافیت بهره تن است، دولت اقطاع روزگار، سعادت نصیب دل و دین.
و یروی: اللهم انی اسألک الیقین و العافیة. / و روی: اللهم ارزقنی الفقر و العافیة و المعافاة فی الدین.
شعر: / اتانی هواها قبل ان اعرف الهوی
ان السعادة امر لیس یدرکها / اهل السعادة الا بالمقادیر
مکتوبة عن اناس طالبین لها / و قد تساق الی قوم بتقدیر
فر کو نه بدی باشه آن را که سها بود / عاشق بهمه جایی انگشت‌نما بود