رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بسیار خلایق‌اند جویان رهت / کشته شده عالمی بهول سپهت‌
تا برمه چارده نهادی کلهت / بینم کله ملوک در خاک رهت.
باش تا خاربن کوی ترا نرگس وار / دسته بندند و سوی مجلس سلطان آرند
عاشقانت سوی تو تحفه اگر جان آرند / عرق سنگ، سوی چشمه حیوان آرند
در عشق تو صد هزار جانند بسر / رفتند و ندیدند ز وصل تو اثر
راستکاری پیشه کن، کاندر مصاف رستخیز / نیستند از خشم حقّ جز راست کاران رستگار