رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

پویان و دوانند و غریوان بجهان در / در صومعه و کوهان، در غار و بیابان
یکسر همه محوند بدریای تفکّر / بر خوانده بخود بر همه لاخان و لامان.
وصّاف ترا وصف چه داند کردن؟ / تو خود بصفات خود چنانی که تویی!