تعالیت معبودا، تعالیت قاهرا / تعالیت قدّوسا، تعالیت خالقا
تعالیت من ربّ رفیع مکانه / تعالیت رزّاقا وسعت الخلائقا
تعالیت اوسعت البریّة برّها / و فاجرها رزقا تعالیت رازقا
ای زهر غم تو در دلم آب حیات / و ای عشوه عشق تو مرا راه نجات
گفتی: ببرم جان تو ای حور صفات؟ / جان از تو مرا دریغ باشد؟ هیهات!
ای نفس خسیس همّت سودایی / بر هر سنگی که بر زنم قلب آیی!
سوف تری اذا انجلی الغبار / أ فرس تحتک ام حمار
تا کی از دار الغروری سوختن دار السّرور / تا کی از دار الفراری ساختن دار القرار
باش تا از صدمه صور سرافیلی شود / صورت خوبت نهان و سیرت زشت آشکار
یک تپانچه شیر و، زین مردار خواران یک جهان / ک صدای صور و، زین فرعون طبعان صد هزار.
خون صدّیقان بپالودند و زان ره ساختند / جز بدل رفتن در آن ره یک قدم را بار نیست.