رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ: / مرا تا باشد این درد نهانی
رکبت بحار الحبّ جهلا بقدرها / و تلک بحار لیس یطفوا غریقها
و اوقفت لمّا دار رأسی سفینتی / و عینی قد ذابت و سال عروقها
فسرت علی ریح تدلّ علیکم / فلاحت قلیلا ثمّ غاب طریقها
الیکم بکم ارجو النّجاة و لا اری / دلیلا علیکم غیرکم فیسوقها
تسبیح رهی، وصف جمال تو بسست / وز هر دو جهان ورا وصال تو بسست‌
اندر دل هر کسی جدا مقصودیست / مقصود دل رهی خیال تو بسست.