رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ. / تاریک‌ترست هر زمانی شب من
الی سامع الاصوات مع بعد المسری / شکوت الّذی القاه من الم الذّکری‌
فیا لیت شعری و الامانی کثیرة / أ یشعر بی من بتّ ارعی له الشّعری‌
یار از دل من خبر ندارد گویی / یا خواب بمن گذر ندارد گویی‌
هر شب نگرانم بیمن تا تو بر آیی / زیرا که سهیلی و سهیل از یمن آید
کوشم که بپوشم صنما نام تو بر خلق / ز اوّل سخنی نام تو اندر دهن آید!