رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گل را اثر روی تو گل پوش کند / جان را سخن خوب تو مدهوش کند
آتش که شراب وصل تو نوش کند / از لطف تو سوختن فراموش کند.
هر شب نگرانم بیمن تا تو بر آیی / زیرا که سهیلی و سهیل از یمن آید.