رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

رفیع القدر فی عزّ المکان / کریم القول فی لطف البیان‌
عاشق عشوه خویش‌اند شیفته رعنایی خویش‌اند. / یَحْسَبُ أَنَّ مالَهُ أَخْلَدَهُ همی‌پندارند که جاوید درین دنیا خواهند بود.
بر آتش عشق جان همی عود کنم / جان بنده تو، نه من همی جود کنم‌
چون پاک بسوخت عشق تو جان رهی / صد جان دگر بحیله موجود کنم.