مولوی › ذکرخیال بد اندیشیدن قاصر فهمان| ” میراث‌دار ادب پارسی “

پیش از آنک این قصه تا مخلص رسد / دود و گندی آمد از اهل حسد

من نمی‌رنجم ازین لیک این لگد / خاطر ساده‌دلی را پی کند

خوش بیان کرد آن حکیم غزنوی / بهر محجوبان مثال معنوی

که ز قرآن گر نبیند غیر قال / این عجب نبود ز اصحاب ضلال

کز شعاع آفتاب پر ز نور / غیر گرمی می‌نیابد چشم کور

خربطی ناگاه از خرخانه‌ای / سر برون آورد چون طعانه‌ای

کین سخن پستست یعنی مثنوی / قصه پیغامبرست و پی‌روی

نیست ذکر بحث و اسرار بلند / که دوانند اولیا آن سو سمند

از مقامات تبتل تا فنا / پایه پایه ^{(پله پله)} تا ملاقات خدا

شرح و حد هر مقام و منزلی / که بپر زو بر پرد صاحب‌دلی

چون کتاب الله بیامد هم بر آن / این چنین طعنه زدند آن کافران

که اساطیرست و افسانهٔ نژند / نیست تعمیقی و تحقیقی بلند

کودکان خرد فهمش می‌کنند / نیست جز امر پسند و ناپسند

ذکر یوسف ذکر زلف پر خمش / ذکر یعقوب و زلیخا و غمش

ظاهرست و هرکسی پی می‌برد / کو بیان که گم شود در وی خرد

گفت اگر آسان نماید این به تو / این چنین آسان یکی سوره بگو

جنتان و انستان و اهل کار / گو یکی آیت ازین آسان بیار