مولوی › رباعی شمارهٔ ۱۰۰۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای جان جهان و روشنائی همه خوش / آرام دلی و آشنائی همه خوش
بر ما گذری اگر کنی سلطانی / ور بوسه مزید بر فزائی همه خوش