باباطاهر › دوبیتی شمارهٔ ۲۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

زدست دیده و دل هر دو فریاد / که هر چه دیده بیند دل کند یاد
بسازم خنجری نیشش ز فولاد / زنم بر دیده تا دل گردد آزاد