باباطاهر › دوبیتی شمارهٔ ۱۱۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از آن دلخسته و سینه فگارم / که گریان در ته سنگ مزارم
بواجندم که ته شوری نداری / سرا پا شور دارم شر ندارم