باباطاهر › دوبیتی شمارهٔ ۱۶۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خوش آنساعت که دیدار ته وینم / کمند عنبرین تار ته وینم
نوینه خرمی هرگز دل مو / مگر آن دم که رخسار ته وینم