باباطاهر › دوبیتی شمارهٔ ۱۶۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نمیدانم که سرگردان چرایم / گهی نالان گهی گریان چرایم
همه دردی بدوران یافت درمان / ندانم مو که بیدرمان چرایم