باباطاهر › دوبیتی شمارهٔ ۱۷۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دلم از دست ته نالانه نالان / اندرون دلم خون کشته پالان
هزاران قول با ما بیش کردی / همه قولان ته بالان بالان