باباطاهر › دوبیتی شمارهٔ ۲۲۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دلی دیرم چو مرغ پا شکسته / چو کشتی بر لب دریا نشسته
تو گویی طاهرا چون تار بنواز / صدا چون میدهد تار گسسته